Danuta Kwapiszewska, 50/60

Danuta Kwapiszewska Danuta KwapiszewskaTe dwie pocztówki autorstwa Danuty Kwapiszewskiej (wyd. PAX) należą do moich ulubionych. Myślę, że pochodzą z lat 50-tych lub 60-tych. D. Kwapiszewska była bardzo ciekawą postacią – odnoszącą sukcesy tancerką i absolwentką warszawskiej ASP. Artystka współpracowała m.in. ze Spółdzielnią Wzór oraz Desą.

 ”Przebywając w czasie okupacji w Warszawie – uczęszczała do szkoły baletu klasycznego. Pracowała bardzo intensywnie nie tylko nad stroną techniczną, lecz także nad kompozycją tańca, dorabiając się w tym czasie ogromnego repertuaru około 60 różnorodnych postaci, zamkniętych w formę taneczną. Gdy skończyła się wojna – artystka wstąpiła na Akademię Sztuk Plastycznych w Krakowie, studia zaś ukończyła w warszawskiej ASP. (…)Rysunki i rzeźby Kwapiszewskiej są odbiciem jej tańca, zaś taniec – wprawieniem w ruch postaci, zamknętych w kształt plastyczny. (…) Kwapiszewska występowała przez jakiś czas w teatrze „Syrena” jako tancerka, układając jednocześnie tańce i projektując do nich kostiumy. Wskutek intryg odeszła z teatru, wstępując do „Estrady” na Żoliborzu.”

Poważny wypadek uniemożliwił Kwapiszewskiej realizację aspiracji tanecznych. Artystce poświęcono krótki film dokumentalny „Moje rzeźby tańczą za mnie” (reż. Tadeusz Kiljański, 1983 r.). Poniżej artystka w latach 50-tych. Piękne zdjęcia do obejrzenia także na stronie NAC (tutaj, tutaj, tutaj, tutaj, tutaj i tutaj).Danuta KwapiszewskaZdjęcie D.Kwapiszewskiej i cytat pochodzą ze Stolicy, Nr 13 1958 r.

 

Warszawska Syrenka // Warsaw Mermaid

Cieszę się, że mieszkam w mieście którego symbolem jest kobieta. A przynajmniej jej pół. Warszawska Syrenka często stanowiła źródło inspiracji dla artystów. Jej wizerunek nie zawsze był jednak tak zacny jak w herbie Warszawy. Szczególnie przypadły mi do gustu ilustracje Jerzego Srokowskiego z lat 60-tych. Dwie pierwsze ilustracje pochodzą z pocztówek, kolejne z książki Olgierda Budrewicza „Praga”, której okładkę zdobi Syrenka w kaszkiecie praskiego cwaniaczka i ze szklaneczką piwa w ręku (książkę polecam – jest co najmniej tak dowcipna jak ilustracje Srokowskiego!).
………………………………………………………………………………………………
Variations on Warsaw Mermaid. First three images are by Jerzy Srokowski and are from the sixties.

syrenki srokowskiego

srokowski syrenka 1Syrenka-warszawski cwaniak, Syrenka lekkich obyczajów i Syrenka-kwiaciarka…
syrenki srokowskiego 2 …i jeszcze jedna okładka z Syrenką.Varsaviana syrenkaSyrenki ozdabiały kartki świąteczne (ta poniżej projektu Jana Marcina Szancera)…

Szancer Jan Marcin Krajowa Agencja Wydawnicza…gościły też często na łamach magazynu Stolica:

syrenka stolica 1 syrenka stolica 2syrenka stolica 3syrenka stolica 4

Na przestrzeni wieków Syrena w herbie Warszawy ulegała wielu modyfikacjom. Autorem jego współczesnej wersji jest Feliks Szczęsny Kwarta. Projekt został wyłoniony w konkursie w 1938 r. Ten wzór herbu nie obowiązywał jednak nieprzerwanie. Kolejny konkurs ogłoszono bowiem pod koniec lat 60-tych. Zwyciężyła Syrenka projektu Leona Urbańskiego. Była symbolem stolicy do 1990, kiedy to władze miasta ponownie przyjęły projekt Szczęsnego Kwarty. Od 2004 r. Warszawa ma też swoje logo – syntetyczny wizerunek Syreny z hasłem „Zakochaj się w Warszawie”.

Herb projektu F. Szczęsnego Kwarty…

Print…oraz logo Warszawy zaprojektowane przez Brand Nature Access
logo promocyjne_pl_zswwJesteście ciekawi jakie były losy warszawskiego herbu? Otóż: Continue reading

Tadeusz Gronowski, Najlepsze Życzenia 1967 r.

tadeusz gronowski pocztówka tadeusz gronowskiDwie pocztówki z ilustracjami autorstwa Tadeusza Gronowskiego. Biuro Wydawnicze Ruch 1967 r., nakład 30 000 egz.
……………………………………………………………………………………………………..
Postcards by Tadeusz Gronowski, 1967.

 

Hallo Hallo!

detefon tadeusz bocheńskidetefon tadeusz bocheńskiPocztówka z lat 30-tych reklamująca odbiornik radiowy Detefon produkowany przez  Państwową Wytwórnię Łączności od 1929 r. Był to tani radioodbiornik dla przeciętnego Kowalskiego. Na powyższej pocztówce zachwala go Tadeusz Bocheński*, spiker Polskiego Radia. Karta pochodzi od tego kolekcjonera.

Jak wyglądał Detefon i jego użytkownicy możecie zobaczyć tutaj.

detefon

Lata 30-te XX wieku – Polska. Na zdjęciu słuchaczka przy odbiorniku detektorowym „Detefon” z tzw. anteną „świetlną” podłączoną do gniazdka sieci elektrycznej. Źródło: historiaradia.neostrada.pl

* Notę biograficzną T. Bocheńskiego opracowaną przez Tomasza Lerskiego znajdziecie tutaj.