Danuta Kwapiszewska, 50/60

Danuta Kwapiszewska Danuta KwapiszewskaTe dwie pocztówki autorstwa Danuty Kwapiszewskiej (wyd. PAX) należą do moich ulubionych. Myślę, że pochodzą z lat 50-tych lub 60-tych. D. Kwapiszewska była bardzo ciekawą postacią – odnoszącą sukcesy tancerką i absolwentką warszawskiej ASP. Artystka współpracowała m.in. ze Spółdzielnią Wzór oraz Desą.

 ”Przebywając w czasie okupacji w Warszawie – uczęszczała do szkoły baletu klasycznego. Pracowała bardzo intensywnie nie tylko nad stroną techniczną, lecz także nad kompozycją tańca, dorabiając się w tym czasie ogromnego repertuaru około 60 różnorodnych postaci, zamkniętych w formę taneczną. Gdy skończyła się wojna – artystka wstąpiła na Akademię Sztuk Plastycznych w Krakowie, studia zaś ukończyła w warszawskiej ASP. (…)Rysunki i rzeźby Kwapiszewskiej są odbiciem jej tańca, zaś taniec – wprawieniem w ruch postaci, zamknętych w kształt plastyczny. (…) Kwapiszewska występowała przez jakiś czas w teatrze „Syrena” jako tancerka, układając jednocześnie tańce i projektując do nich kostiumy. Wskutek intryg odeszła z teatru, wstępując do „Estrady” na Żoliborzu.”

Poważny wypadek uniemożliwił Kwapiszewskiej realizację aspiracji tanecznych. Artystce poświęcono krótki film dokumentalny „Moje rzeźby tańczą za mnie” (reż. Tadeusz Kiljański, 1983 r.). Poniżej artystka w latach 50-tych. Piękne zdjęcia do obejrzenia także na stronie NAC (tutaj, tutaj, tutaj, tutaj, tutaj i tutaj).Danuta KwapiszewskaZdjęcie D.Kwapiszewskiej i cytat pochodzą ze Stolicy, Nr 13 1958 r.